ชานหมาก ของดีจากปาก

(1/3) > >>

อชิตะ:



เวลาที่ไปกราบหลวงปู่ หลวงพ่อ ที่มีอายุมาก หลายท่านคงจะคุ้นตากับภาพการฉันหมาก-พลู หรือเคี้ยวหมาก เคี้ยวพลู กันประจำ

พระสมัยก่อน จะนิยมฉันหมากพลูกันแทบทั้งนั้น   ว่ากันว่า เป็นเภสัชหรือยา ในตัว

มาถึงวันนี้จะหลงเหลือให้เห็นภาพบ้างก็ต้องเป็นพระที่น่าจะมีอายุเกิน ๗๐  ปีขึ้นไป

สำหรับชานหมาก แต่เดิมนั้นจริงๆ แล้วก็คือ  เปลือกของผลหมากที่ติดกับเนื้อใน  เวลาที่ฉันกับใบพลู ที่ทาปูนแดงแล้ว จะเคี้ยวไม่ได้ไม่ละเอียด แค่พอแหลกๆ  ประมาณๆ ชานอ้อย ละครับ

แต่สำหรับพระเกจิอาจารย์ที่อายุมากจริงๆ ลูกศิษย์ที่คอยปรนนิบัติ ก็จะเลือกเฟ้นแต่เนื้อหมากที่นิ่ม ให้เท่านั้น
ชานหมากจึงมีความเหลว แล้วไม่จับตัวเป็นก้อน เท่ากับชานหมาก ที่เคี้ยวจนเหลือแต่ชานจริงๆ


ชานหมาก ถือเป็นของดี หรือเป็นเครื่องรางอย่างหนึ่ง  เพราะก่อนที่ครูบาอาจารย์จะฉัน ก็ต้องเสกเป่า อาพัดหมากพลู เสียก่อน

โดยทั่วไปก็จะภาวนาบทพิจารณาเภสัชก่อนฉัน  จากนั้นถ้าจะมีคาถาอาคม อะไรก็เสกเพิ่มเติมเข้าไปอีก

โดยทั่วไป ก็จะเป็นบทคาถาใน อิติปิโสรัตนมาลา ห้อง
ปิฯ (ปิโยเทวะมนุสสานัง…………….ฯ)
หรือไม่ก็ห้อง บท ที่ขึ้นต้นแล้ว โตฯ ( โตเสนโตวะระธัมเมนะ….ฯ)

จากนั้นก็เป็นคาถาเฉพาะสำนักของแต่ละหลวงพ่อ หลวงปู่จะเสกลงไปตามที่ท่านร่ำเรียนมา

หลวงพ่อบางวัด  ถ้ามีคนไปเข้าไปกราบ เข้าไปคุย ถ้าหลวงพ่อหยิบหมากมาเคี้ยวเป็นอันไม่ได้ลุก  ถ้าหลวงพ่อไม่ลุกเสียก่อน
นัยว่า หมากที่เคย มีมนต์สะกดให้หลงใหล อยากคุยจนลืมเวลา ไม่มีอากาเบื่อหรือเร่งรีบให้เห็น

บางแห่งที่เคยเห็น คือ ท่านจะเสกหมากพลูก่อนฉัน พอเคี้ยวเข้าปากก็ภาวนาคาถาจนสำเร็จ 
ท่านก็จะคายให้กับลูกศิษย์ที่เป็นเด็กรุ่นกระทง  ประสบการณ์กันหมา กันเขี้ยวงา ชงัดนัก

ขานหมากจึงเป็นของดี ที่ผู้นำมาถวาย คือ ศิษย์ นำมาถวายด้วยความเคารพรักในหลวงพ่อ หลวงปู่นั้นๆ
อีกทั้งครูบาอาจารย์ก็เสก ภาวนาก่อนจะเคี้ยว พอเคี้ยวหมากไป คุยไป ก็มีแต่เรื่องดีๆ ให้ศีล ให้พร เป็นมงคลทั้งนั้น
ยิ่งถ้าหลวงพ่อภาวนาเสกให้ด้วยแล้ว  ถือเป็นความเมตตาให้ของดีกันเลยทีเดียว

เคยได้กราบเรียนถามหลวงพ่อ หลวงปู่ หลายๆ รูป ว่า ชานหมากดีอย่างไร   

ท่านก็ตอบยิ้มๆ  ว่า หมาก กินแล้วมันติด   เคี้ยวเพลิน   เมตตาดีนัก ..



บางเกจิอาจารย์เมตตาเล่าให้ฟังว่า ชานหมากดีทางเหนียว เขี้ยวงาไม่ได้กิน   
แล้วแต่ว่าหลวงพ่อ หลวงปู่รูปนั้นๆ ท่านจะเก่งหรือมีวิชาทางไหน  ใช้ได้ทุกทาง  แต่ถ้าจะเด่นก็เมตตามหานิยม
สำหรับชานหมาก ของพระคณาจารย์ที่นิยมแจกให้ ชานหมากกับศิษย์  ที่มีชื่อเสียง ก็หลายรูป หลายสำนัก

อาทิ  หลวงพ่อทบ วัดชนแดน  ชานหมากท่าน ดีทางแคล้วคลาด ปลอดภัย
หลวงพ่อเกตุ วัดเกาะหลัก  เป็นเมตตา ด้วย มหาอุตม์ด้วย
ชานหมากหลวงปู่สี วัดเขาถ้ำบุนนาค   หลวงปู่เมี้ยน วัดโพธิ์กบเจา หลวงพ่อพูน วัดบ้านแพน

และรู้จักกันดี ก็คือ ชานหมาก ของหลวงปู่ทิม วัดพระขาว

เคล็ดลับความเป็นเมตตาของชานหมากทั้งหมดนั้น
คือ  หลวงพ่อเมตตาเสกให้  แล้วเคี้ยวเสกอีกที ก่อนจะคายมาให้ไว้บูชา
และถ้าจะให้ขลังชนิด พูดแล้วคนหลง คนรัก ก็มีเคล็ดการหาหมาพลู มาให้ถวายท่านอีกเช่นกัน
อย่างหลวงปู่อั้น วัดโรงโค เอง ท่านก็มีของดีเกี่ยวกับใบไม้หรือ หมากพลู ด้วยเช่นกัน
ส่วนวิธีหาหมากพลูให้เป็นของดีทางเมตตานั้น  เป็นสิ่งที่แต่ละท่านที่ทราบไม่ค่อยจะบอกกล่าวกันแพร่หลาย
แต่ที่เห็นๆ มา คือ  สั่งได้ ตามปากจริงๆ ครับ

ประสบการณ์แบบนี้ คนมี คนใช้เป็น จะทราบกันดี     นำมาบอกเล่าเป็นของฝากกันครับพี่น้อง

ใครมีประสบการณ์เรื่องชานหมาก เรียนเชิญมาบอกเล่า แบ่งปันกันนะครับ

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ครับผม

เด็กแสบ:
พี่อชิตะนำเรื่องดีๆ

มาเล่าให้ฟังอีกแล้ว

ผมมีชานหมากของ

หลวงปู่ทิม วัดพระขาวกับ

พระอาจารย์สุรศักดิ์

วัดประดู่คราบ

~เสน่ห์ack01~:
โดยส่วนตัว พกชานหมากหลวงปู่ทิม วัดพระขาว กับหลวงปู่อุ้น วัดตาลกง ครับ...

...ของหลวงปู่อุ้นตอนที่พี่ ที่ไปกราบหลวงปู่ให้มา ยังเปียกอยู่เลยครับ หุหุ...

...ของรักของหวงทั้งคู่... 04;

to:
ขอบคุณเนื้อหาสาะระดีๆครับ

umpawan:
ขอบคุณพี่เมฆมากครับ ของผมมีชาญหมากหลวงปู่ทิม และ หลวงปู่แย้ม วัดตะเคียนครับ

มีคนกระซิบมาว่าชาญหมาก ดีที่สุดของเครื่องราง ซะอีก   :015:   :053:

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป