๒๒ ต.ค. ๖๒, ๑๓:๕๘:๕๐ *

ยินดีต้อนรับคุณ, ผู้เยี่ยมชม กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

  ค้นหาขั้นสูง
  หน้าแรก   กระดานสนทนา   ช่วยเหลือ กฎ กติกา มารยาท เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: []   ลงล่าง
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: <<<ผีเฮี้ยนในห้างดัง>>>  (อ่าน ๙๖๙๑ ครั้ง)
๐ สมาชิก และ ๑ ผู้เยี่ยมชม กำลังดูหัวข้อนี้
ทรงกลด
ผู้อาวุโส
ลำดับสมาชิก: ๑๑๑๐๖

เวลาที่อยู่ในระบบ:
๑๙ วัน, ๑๐ ชั่วโมง ๔๒ นาที

*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: ๒๑๙๙

ระบบการขอบคุณ
  ขอบคุณแล้ว: ๔๔๙๗
  รับขอบคุณ: ๑๓๑๘๗


ศิษย์หลวงโด่ง.....


จังหวัด: กรุงเทพมหานคร
ประเทศ: Kazakhstan


ระดับความสามารถ: ๓๘
ประสบการณ์: ๑๔%
พลังชีวิต: ๐.๑%


ดูรายละเอียด
« เมื่อ: ๒๓ พ.ค. ๕๔, ๒๐:๕๘:๐๗ »

เรื่องผีๆ ผีเฮี้ยนในห้างดัง

ก่อนอื่น ต้องขอออกตัวก่อนนะว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จะพยายาม ไม่เอ่ย ถึงสถานที่ชัดเจน เพื่อผลกระทบ…..ตอนนี้ก็ยังมีให้เห็น และเป็นอยู่….เคยโทรไปออนแอร์นานแล้วกับพิธีกรผีๆกพล ทองพลับ เมื่อสิบกว่าปีมาแล้วครับ….ซึ่งญาติผมเป็นส่วนหนึ่งของเจ้าหน้าที่ทำงานด้าน วิศวกร ออกแบบ ก่อสร้าง…ไม่ขอเอ่ยนาม

……ห้างหนึ่ง ในกรุงเทพมหานคร ได้ทำการก่อสร้าง และมีบริษัท รับเหมา ทั้งออกแบบ และก่อสร้าง ควบคุม ดูแลงาน…ได้มีการก่อสร้าง ตามขั้นตอน ตามแบบแปลน ที่วางไว้ จาก ชั้น2ไปชั้น3 ขอย้ำนะครับว่า จากชั้น2 ไปชั้นที่3 ….เรื่องเกิดตรงนี้…

หลังจากสร้างเสร็จแล้ว มีการย้ายเข้าไปอยู่ของทางร้านค้าต่างๆ เป็นทั้งแบบดีพาร์ท และแบบให้เช่า อยู่ได้ไม่นานครับ เจ๊ง และหาผู้เช่ารายใหม่ ความว่า กลางคืน ทั้งยาม ทั้งแม่บ้าน เจอกันทุกราย เช่น หุ่นเดินได้ แม่บ้านทำความสะอาดที่มาทำงานก่อนห้างเปิด เจอ คนนั่งร้องไห้ เสื้อผ้าลอยได้ คนวิ่งเข้าไปในต้นเสา …ทีแรก นึกว่าเป็นขโมย ต้องตามยามมาค้นหา แต่ก็หาไม่เจอ…ช่วงห้างเลิก…วงจรปิด จับภาพ คนได้ นึกว่า ขโมยแอบเข้ามา ค้นหา ไม่เจอครับ

……………พอมีการเปลี่ยนเจ้าใหม่ ก็ต้องมีการปิดปรับปรุง เปลี่ยนแปลง ออกแบบ ภายในใหม่ โดย วิศวกรกลุ่มเดิม มาคุมงาน…หลังจาก ห้าทุ่มแล้ว พวก วิศวกร พากันขึ้นไปทานข้าว ที่ห้องอาหารชั้น5 …ซึ่งปิดปรับปรุงเหมือนกัน แต่ก็ยังมีโต๊ะ เก้าอี้ให้นั่ง โดยการซื้ออาหารมาทานเองครับ …เหล่าคนงานที่มาตกแต่งร้านก็พากันกลับหมดแล้ว…กลุ่มพวกวิศวะ พากันนั่งทานอาหารกันอยู่นั้น เหลือบไปเจอ ผู้หญิงวัยกลางคนท่านหนึ่งนั่งหน้าเศร้าอยู่ในมุมมืด..มองมาทางกลุ่มที่ทานข้าวอยู่…

หัวหน้า พูดกับลูกน้องว่า..ใครวะ ดึกๆ ดื่นๆ ยังไม่กลับอีก มานั่งอยู่ตรงนั้น ไปเรียกเขามาทานข้าวด้วยกันซิ…แล้วก็ให้ลูกน้องไปเรียก หญิงวัยกลางคน คนนั้น มาทานข้าวด้วย..…….พี่ๆๆ ทำไมยังไม่กลับอีก มาทำอะไรอยู่ตรงนี้หรือ…ไม่มีเสียงตอบรับจากหญิงวัยกลางคนก็เลยสำทับกับคำถามเดิมอีกครั้ง…พี่ๆ ทำไมยังไม่กลับอีก มาทำอะไรอยู่ตรงนี้…หัวหน้า เรา ให้ผมมาเรียกไปทานอาหารด้วยกัน…มาม๊ะ มาทานอาหารด้วยกัน..เสียงหญิงคนนั้น พูดช้าๆเสียงออกทำนองอิสานว่า..บ่ไปหรอก..ให้หัวหน้าเธอมาทานที่นี่ซิ..ฝ่ายลูกน้องก็ตะโกนไปบอกหัวหน้าที่นั่งห่างไม่ไกลเท่าไหร่ ประมาณสัก 5-6 เมตร ว่า หัวหน้า ..เธอไม่ไปหรอก เธอให้พวกเรา มาทานที่โต๊ะของเธอ…จะบ้าเรอะ พวกเราเยอะกว่า จะให้ย้ายไปที่คนน้อยกว่าได้ไง..มานั่งที่นี่ด้วยกันซิ..ผู้หญิงคนนั้นได้ยิน ค่อยๆหันหน้า มาทางหัวหน้าและกลุ่มวิศวะอย่างช้าๆมองแบบตาขวางๆหน้าเศร้าๆ แล้วพูดขึ้นมาว่า หัวหน้า ไม่เจอกันตั้งนาน ยังใจดำเหมือนเดิมนะ….หัวหน้า งง ..ป้ารู้จักผมหรือ ทำไมผมไม่รู้จักป้าเลย….ทำไมจะไม่รู้จักละ ป้าตอบ..เออ แล้วป้า เป็นใคร อยู่ที่ไหน มาทำอะไรที่นี่…เสียงจากหญิงลึกลับพูดมาว่า..เวลาผ่านมาไม่นาน ทำเป็นจำหนูไม่ได้ ก็หนูติดอยู่ที่ต้นเสาชั้นสอง ที่หัวหน้าไม่ยอมเอาหนูออกมาไง…เสียงตอบจากป้า

….แค่นั้นละ…หัวหน้าวิศวะ วิ่งป่าราบ ก่อนเพื่อนเลย ลูกน้องที่นั่งอยู่ด้วย ก็วิ่งตาม…ไป และถามหัวหน้าข้างนอกตึกว่า วิ่งทำไมหรือ…หัวหน้าตอบว่า…มันไม่ใช่คน……………..แล้วก็เลยเล่าเรื่อง ที่เกิดขึ้นพลางสำทับไปว่า…ห้ามแพร่งพราย…ไม่งั้น เดือดร้อนกันทั่ว…จนกว่าเราจะหมดพันธะจากการเป็นที่ปรึกษาของบริษัทนี้ก่อน…

เรื่อง ที่ ปกปิด เป็นความลับ คือว่า ห้างแห่งนี้ ตอนก่อสร้าง ได้มีคนงาน เป็นหญิงวัยกลางคนชาว อิสาน ได้ตกไปใน เสาเอก หรือเสาหลัก ตอนเทปุน…มาเจอตอนที่เขาแกะบล็อกออกจากเสา จึงรู้ว่า มีคนอยู่ข้างใน…จะเอาออก ก็ไม่ได้ ต้องทำการรื้อใหม่ ทั้งชั้น จะสูญเสียงบไป หลายสิบล้านบาท…จึงหาวิธีแก้ โดยการโบกปูนฉาบทับไปเลยและปิดเป็นความลับ สุดยอด…สอบถามถึงคนที่ติดอยู่ข้างใน เป็นใคร …สุดท้ายจึงรู้ว่า เป็นเมียคนงาน ที่ทำงานอยู่ที่นี่…ฝ่ายผู้รับเหมา และวิศวะเลยต้องหาวิธีโดยไม่ต้องรื้อ…ทำไงหรือครับ เสนอเงินจำนวนหนึ่ง ให้ฝ่ายสามี…แล้วก็ฉาบปูนทับไปเลย ไม่มีการเอาศพออก….เรื่องก็เงียบไป….แต่อย่างว่าละครับ…มันเลยเป็นอาถรรพ์ ใครมาบริหารห้างนี้ เจ๊งแล้ว เจ๊งอีก ผมก็เคย ไปดูให้เห็นกับตามาแล้ว…แต่คนที่มาอยู่ใหม่ เจ้าใหม่ คงไม่รู้แน่ๆ

……ทุกวันนี้ ก็ยัง เฮี้ยนไม่เลิกครับ……สงสารเจ้าของใหม่ แม่บ้าน และยาม ที่เขาไม่รู้..ต้องเจอดี

ที่มา
http://www.facebook.com/pages/เรื่องเล่าชาวนาฏศิลป/167065519978222
๑๔ สมาชิกที่ให้การขอบคุณ: arada, saken6009, โบตั๋นสีขาว, touch_navara, berm, vill, somjung1900, กระเบนท้องน้ำ, Lizm Club, ปุญฺญานุสฺสติ(สิบทัศน์), Ome, yout, Au_Ahoo, ก้านยาว

แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า

เว ทา สา กุ กุ สา ทา เว....ทา ยะ สา ตะ ตะ สา ยะ ทา...สา สา ทิ กุ กุ ทิ สา สา...กุ ตะ กุ ภู ภู กุ ตะ กุ
ทรงกลด
ผู้อาวุโส
ลำดับสมาชิก: ๑๑๑๐๖

เวลาที่อยู่ในระบบ:
๑๙ วัน, ๑๐ ชั่วโมง ๔๒ นาที

*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: ๒๑๙๙

ระบบการขอบคุณ
  ขอบคุณแล้ว: ๔๔๙๗
  รับขอบคุณ: ๑๓๑๘๗


ศิษย์หลวงโด่ง.....


จังหวัด: กรุงเทพมหานคร
ประเทศ: Kazakhstan


ระดับความสามารถ: ๓๘
ประสบการณ์: ๑๔%
พลังชีวิต: ๐.๑%


ดูรายละเอียด
« ตอบ #1 เมื่อ: ๒๓ พ.ค. ๕๔, ๒๑:๐๒:๔๖ »

เรื่อง รถฉันคว่ำ

       ฝน กับ ต้น เป็นเพื่อนเรียนห้องเดียวกันมาหลายปี แต่ก็ไม่ได้สนอกสนใจกันมากนัก จนมาถึงปีสุดท้ายที่ทั้งคู่อยู่ ม.6 จึงได้มาสนิทสนมเป็นเพื่อนกัน พอถึงวันจบการศึกษา ที่โรงเรียนก็จัดงานจบการศึกษาให้ งานถูกกำหนดให้จัดขึ้น 10 วัน หลังวันสอบวันสุดท้าย พอถึงวันงาน ฝน ก็มาที่งานและก็มาเจอกับ ต้น งานใกล้เลิกและเริ่มดึกแล้ว ต้น จึงถาม ฝน ว่า

"วันนี้กลับบ้านยังไงเหรอ?"
"ไม่รู้เหมือนกัน คงนั่งแท็กซี่มั้ง ไม่ได้เอารถมา" ฝน ตอบ
"ไม่ดีหรอก ประเดี๋ยวเราไปส่ง มีหลายคนไปด้วยกัน เราส่งฝนคนสุดท้ายละกันนะ" ต้น บอก
"ได้จ๊ะ ไม่มีปัญหา"

หลังจากที่ส่งเพื่อนทุกคนหมดแล้ว ก็เหลือ ฝน กับ ต้น อยู่ 2 คน ต้น เองก็ไม่เคยมาส่ง ฝน ที่บ้านมาก่อน เพราะปกติ ฝน จะมีคนมารับ หรือไม่ก็ ขับรถมาเอง ฝน เป็นคนบอกทางให้ตลอด พอมาถึงทางแยก ฝน ก็ชี้ให้ดูรถคันหนึ่งที่หงายท้องอยู่ข้างทาง

"โน่นไงรถเรา หงายอยู่โน่นแน่ะ เมื่อวานขับรถคว่ำ ดูสิยังไม่มีใครสนใจเลย" ฝน บอก
"โชคดีมากเลยนะที่เธอไม่เป็นอะไร" ต้น พูดอย่างแปลกใจ
"อื่ม...เดี๋ยว ต้น จอดตรงนี้แหละ ทางข้างหน้าไม่ค่อยดี เดี๋ยวเราเดินเข้าไปดีกว่า อีกนิดเดียวก็ถึงบ้านแล้ว" ฝน บอก
"ก็ได้" ต้น จอดรถข้างทาง

        ฝน ลงจากรถแล้วเดินหายไปในความมืด ต้น นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้เบอร์โทรศัพท์ของ ฝน เลย จะได้โทรฯไปเช็คว่าถึงบ้านดีหรือเปล่า ต้น จึงขับรถตามไป แต่ก็ไม่เห็นฝน และก็ไม่เห็นบ้านคนด้วย ต้น ขับรถกลับมาทางเดิม และผ่านรถของ ฝน ที่หงายอยู่ข้างทาง ต้น จอดรถและลงไปดู จึงได้เห็นว่า

ฝน นอนตายติดอยู่ในซากรถนั่นเอง

ที่มา
http://www.facebook.com/pages/เรื่องเล่าชาวนาฏศิลป/167065519978222
สมาชิกที่ให้การขอบคุณ: saken6009, โบตั๋นสีขาว, touch_navara, berm, กระเบนท้องน้ำ, yout, ปุญฺญานุสฺสติ(สิบทัศน์), ก้านยาว

แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
ทรงกลด
ผู้อาวุโส
ลำดับสมาชิก: ๑๑๑๐๖

เวลาที่อยู่ในระบบ:
๑๙ วัน, ๑๐ ชั่วโมง ๔๒ นาที

*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: ๒๑๙๙

ระบบการขอบคุณ
  ขอบคุณแล้ว: ๔๔๙๗
  รับขอบคุณ: ๑๓๑๘๗


ศิษย์หลวงโด่ง.....


จังหวัด: กรุงเทพมหานคร
ประเทศ: Kazakhstan


ระดับความสามารถ: ๓๘
ประสบการณ์: ๑๔%
พลังชีวิต: ๐.๑%


ดูรายละเอียด
« ตอบ #2 เมื่อ: ๒๓ พ.ค. ๕๔, ๒๑:๐๘:๕๒ »

"หนูสดใส" เล่าเรื่องสยองขวัญจากหอพักที่เกย์โดนฆ่าหมกห้อง

    หนูเป็นคนเมืองชลบุรีค่ะ กำลังเรียนอยู่ชั้น ม.3 แม่ไปทำงานเป็นแม่ครัวโรงแรมที่สัตหีบ ต้องเข้าทำงานแต่เช้า กว่าจะเสร็จภาระหน้าที่บางทีล่วงเข้าสองยามกว่าๆ ฉะนั้น แม่จึงเช่าห้องพักของหอที่อยู่ใกล้ๆ ที่ทำงานนั่นเอง

เวลาวันหยุดศุกร์เสาร์หรือปิดเทอม หนูก็จะไปอยู่กับแม่เพราะรักและคิดถึงมากๆ เห็นห่วงด้วยค่ะ

พอพักที่แม่อยู่ดูกว้างขวาง สะอาดสะอ้านและน่าอยู่ไม่แพ้รีสอร์ต มันเป็นตึกสามชั้นมีดาดฟ้า มีระเบียงด้านหน้าเป็นทางเดินตลอดอาคาร ทุกๆ ห้องจะเรียงรายกันไป เปิดหน้าต่างด้านหน้ากับด้านหลังให้ลมพัดได้ตลอด ไม่อึดอัด หลังห้องมีราวตากผ้าด้วย

ห้องทั้งหมดมี 30 ห้อง คนที่มาเช่ามีทั้งฝรั่ง ไทย ญี่ปุ่น ผู้หญิง ผู้ชาย และเกย์ แม่อยู่ชั้นสาม ไม่มีลิฟต์ เราขึ้น-ลงบันไดได้สบายมาก ได้ออกกำลังดีค่ะ

ถัดจากแม่ไปสี่ห้อง บนชั้นสามนี้มีเกย์มาเช่าอยู่ ชื่อพี่หมู เขาสนิมสนมกับเราพอควร พี่หมูเป็นเกย์ที่ดูมีมาดแมน ทำงานธนาคาร ใส่เชิ้ต ผูกไท ร่างสูงใหญ่ ท้วมนิดๆ หน้าเหมือนลูกครึ่งฝรั่ง ตาโต จมูกโด่ง ผมหยักศก จัดว่าหล่อเหลาเอาการ

แต่ถ้ามองนานๆ เขาเป็นคนหน้าหวาน ปากหวาน อารมณ์ขัน น่ารักน่าคบมากเชียวค่ะ

แม่บอกว่าเสียอย่างเดียวที่พี่หมูเป็นนักเที่ยวกลางคืน และมักมีผู้ชายติดไม้ติดมือมาค้างด้วย แม่เคยเตือนให้ระวังพวกไม่มีหัวนอนปลายเท้าไว้หน่อย ไม่ใช่เห็นหน้าตาดีๆ คุยสนุกก็ถูกใจไว้ใจ พามาห้อง มันอันตรายรู้ไหม? พี่หมูฟังยิ้มๆ เพราะรู้ว่าแม่หวังดี แต่เขาไม่เชื่อหรอกค่ะ กระทั่งเกิดเรื่องร้ายกาจขึ้นมาจนได้!

พี่หมูหายหน้าไปสามสี่วัน ครั้งสุดท้าย แม่เห็นเขาตอนแม่กลับจากทำงานราวตีหนึ่ง พี่หมูพาผู้ชายหน้าตาตี๋ๆ ผอมๆ หน้าเสี้ยมมาด้วย แม่ยังมองอย่างเป็นห่วง แต่ก็ต่างคนต่างเข้าห้องของตัวไป

สี่วันต่อมา ถึงไม่เห็นหน้ากันก็ไม่นึกอะไร เพราะคิดว่าพี่หมูไป-กลับไม่ตรงกับเวลาของแม่ ซึ่งก็เป็นปกตินะคะ..แต่คนทั้งหอได้กลิ่นเหมือนปลาเค็มเน่าโชยออกมา

เมื่อช่วยกันค้นหาก็มาเจอว่า ต้นตออยู่ที่ห้องพี่หมูนี่เอง พองัดเข้าไปนะคะปรากฏว่าเห็นภาพสยดสยองมากเลย

แม่ไม่เห็นหรอกค่ะเพราะไปทำงาน แต่เพื่อนๆ ชาวหอเล่าว่าพี่หมูถูกแทงจนพรุน ขึ้นอืดตัวพอง ตาถลนเหมือนลูกปิงปองเละๆ ลิ้นจุกปาก น้ำเลือดกลายเป็นน้ำเน่าสีดำๆ ปนกับน้ำเหลืองไหลออกมาเต็มห้อง ที่นอนงี้เปียกชุ่มและกลายเป็นสีดำ กลิ่นเหม็นร้ายกาจที่สุด

วันรุ่งขึ้น ผู้เช่ากว่าครึ่งบอกอำลาเพราะกลัวผีค่ะ!

ชั้นสามแทบไม่มีคนอยู่ ห้องสิบห้องเปิดแน่บไปซะหก เหลือแม่กับฝรั่งและครูสอนเต้นรำ รวมสามห้องเท่านั้นเอง หนูกลัวบอกให้แม่ย้าย แม่ก็ทนอยู่เกือบเดือนจึงย้ายมาอยู่ห้องชั้นล่างสุด

หนูถามแม่ว่าเจอผีไหม? แม่บอกว่ามีอะไรแปลกๆ เหมือนกัน เช่น เสียงคนเดิน เสียงเปิดปิดประตูเหมือนพี่หมูยังอยู่ที่นี่ มีคนบอกว่าเห็นเขายืนเกาะระเบียง แต่แม่ไม่ค่อยกลัว..ความเวทนามีมากกว่าค่ะ

คนตายที่น้ำเลือดน้ำเหลืองไหลเยิ้มท่วมห้องนี่ทำความสะอาดยากมากเลย

แม่เล่าว่า เขาขนพรม ที่นอนและทุกอย่างออกไป เหม็นมากๆ ส่วนคราบเลือดกับน้ำเหลืองบนพื้นห้อง เขาต้องเอาชะแลงมาแซะ มันหลุดออกเป็นแผ่นๆ กรอบๆ บางๆ น่ากลัวจัง แต่น้ำเหลืองก็ซึมลงไปในเนื้อปูนใต้พรม เปิดเครื่องปรับอากาศมีแต่กลิ่นเน่ากระจายคลุ้งไปหมด

ยิ่งเจ้าของปิดห้องมันยิ่งเหม็น พอเปิดก็เหม็นอีก ไม่รู้จะทำยังไงนะคะ พวกญาติๆ มาขนของพี่หมู ทุกสิ่งทุกอย่างมีแต่กลิ่นศพ ทั้งน่ากลัว น่าขยะแขยง ข้อสำคัญคือน่าขนหัวลุก

คนที่น่าสงสารที่สุดคือเจ้าของหอพัก เป็นใครก็แทบร้องไห้ทั้งนั้นแหละ

ทุกวันนี้ เวลาหยุดเรียนสุดสัปดาห์หนูยังไปอยู่กับแม่ บอกตรงๆ ว่าหนูกลัวมากค่ะ

กลัวจะเห็นพี่หมูเดินผ่านไปขึ้นบันได กลัวเงยหน้าขึ้นไปเห็นพี่หมูเกาะระเบียง หนูไม่กล้านั่งเล่นนอนเล่นดูทีวีรอแม่อยู่คนเดียวในห้องหรอกค่ะ ติดแม่ไปทำงานไป-กลับด้วย ถ้าง่วงๆ มาต้องนอนรอ

หนูอยากให้แม่ย้ายห้องพักไปอยู่ที่อื่นจังเลย แต่แม่บอกว่าสงสารเจ้าของหอ ที่สำคัญ แม่สงสารพี่หมูอยู่เสมอ

แปลกนะคะ ที่คนอื่นๆ เขายังได้กลิ่นเน่านั้นอยู่ บางคนถึงกับย้ายหนีเพราะทนไม่ได้ คนที่มาเช่าห้องอยู่ใหม่ๆ ยังไม่เคยรู้เรื่องน่ากลัวมาก่อน ก็เคยบ่นกับใครๆ เหมือนกันว่าที่นี่มีกลิ่นเหม็นแปลกๆ น่าขนลุก คนที่อยู่มาก่อนก็อดเล่าไม่ได้ว่าเคยมีเรื่องสยองขวัญอะไรเกิดขึ้นบ้าง

น่าแปลกใจอยู่อย่าง ตรงที่ใครๆ ก็ได้กลิ่นน้ำเลือดน้ำเหลืองน่ากลัวกันทุกคน แต่หนูกับแม่ไม่เคยได้กลิ่นนั้นมารบกวนเลยค่ะ

เพราะพี่หมูรักเราหรือเปล่าคะเนี่ย?

ที่มา : คอลัมน์ ขนหัวลุก
ใบหนาด
- ข่าวสด หน้า 38 - ฉบับวันที่ 10 กันยายน 2547
สมาชิกที่ให้การขอบคุณ: saken6009, โบตั๋นสีขาว, touch_navara, berm, กระเบนท้องน้ำ, yout, ปุญฺญานุสฺสติ(สิบทัศน์), sakolwat

แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
ทรงกลด
ผู้อาวุโส
ลำดับสมาชิก: ๑๑๑๐๖

เวลาที่อยู่ในระบบ:
๑๙ วัน, ๑๐ ชั่วโมง ๔๒ นาที

*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: ๒๑๙๙

ระบบการขอบคุณ
  ขอบคุณแล้ว: ๔๔๙๗
  รับขอบคุณ: ๑๓๑๘๗


ศิษย์หลวงโด่ง.....


จังหวัด: กรุงเทพมหานคร
ประเทศ: Kazakhstan


ระดับความสามารถ: ๓๘
ประสบการณ์: ๑๔%
พลังชีวิต: ๐.๑%


ดูรายละเอียด
« ตอบ #3 เมื่อ: ๒๓ พ.ค. ๕๔, ๒๑:๑๒:๐๕ »

เรื่องผีๆ ผีโทรมาเล่าเรื่อง ที่ตัวเองโดนฆ่า
ก็ได้ยินตอนฟังของวันที่ 20 มิ.ย. ช่วง the shock ย้อนยุค.... ได้ยินพี่ป๋องพูดถึงเรื่องผีที่มาเล่าในรายการแบบ the shock ที่เชียงใหม่ ตอนนั้นผมอยู่ในเหตุการณ์ด้วย ..... เรื่องนี้เกิดปี 2538 ช่วงประมาณ พ.ย. - ธ.ค.

ตอนนั้นกำลังเตรียมตัวอ่านหนังสือสอบ ก็ช่วงเวลาที่รายการนี้ก็ประมาณ the shock นี่ล่ะ ผมก็นั่งฟังไปด้วยอ่านหนังสือไปช่วงนึงมีผู้หญิงโทรมา....

น้ำเสียงที่เธอพูด ช้า และเย็นๆ มาก ... ก็ไม่ได้คิดอะไรกัน เธอเล่าว่า "มีผู้หญิงคนนึงจะกลับบ้าน ทางเดินเข้าบ้านเธอมันเปลี่ยว พอเดินได้สักพักก็มี คนขับมอไซด์ มาฉุดผู้หญิงคนนั้น ไปข่มขืนในป่าข้างทาง

แล้วมันก็ฆ่าเธอ มันฆ่าหนู ๆ ฮือๆๆๆๆๆๆ " แล้วสายก็หลุดไปเฉยๆ พร้อมกับความงวยงงขอดีเจและคนฟังทั้งเชียงใหม่ หลังจากนั้นรายการก็พยายามติดต่อสายเดิมแต่โทรไม่ติด ก็มีแต่คนโทรมาบอกถึงความสงสัยของคนเล่าว่าเสียงทำไมพูดยาน จัง

หรือเสียงเหมือนผีเลย .... น่ากลัวมากเลย .... แล้วพอสักพักดีเจก็ให้ร่วมกันโหวตเรื่องเล่าที่น่ากลัวประจำคืนนั้น ปรากฏว่าเรื่องนี้ได้รางวัล ทางทีมงานเข้าใจว่าโทรไปอีกก็ไม่ติดก็พูดว่าให้น้องคนนั้นติดต่อกลับมา

แต่ก็ทางายการพยายามพูดถึงทั้งเดือน ก็ไม่มีคนมารับ ผมก็ได้เล่าเรื่องนี้กับเพื่อนให้ฟังว่ารู้สึกว่าเหมือนผีเนอะ เพื่อนผมก็บอกว่าคิดว่าหมือนกันเพราะมีข่าวว่ามีผู้หญิงถูกข่มขืนแล้วฆ่า เหมือนกันตอนช่วงนั้น แต่ไม่มีใครยืนยันได้ว่า คนที่เล่าเป็นผี หรือคนมาเล่า


ที่มา
http://www.facebook.com/pages/เรื่องเล่าชาวนาฏศิลป/167065519978222
สมาชิกที่ให้การขอบคุณ: saken6009, โบตั๋นสีขาว, touch_navara, berm, กระเบนท้องน้ำ, ปุญฺญานุสฺสติ(สิบทัศน์)

แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
ทรงกลด
ผู้อาวุโส
ลำดับสมาชิก: ๑๑๑๐๖

เวลาที่อยู่ในระบบ:
๑๙ วัน, ๑๐ ชั่วโมง ๔๒ นาที

*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: ๒๑๙๙

ระบบการขอบคุณ
  ขอบคุณแล้ว: ๔๔๙๗
  รับขอบคุณ: ๑๓๑๘๗


ศิษย์หลวงโด่ง.....


จังหวัด: กรุงเทพมหานคร
ประเทศ: Kazakhstan


ระดับความสามารถ: ๓๘
ประสบการณ์: ๑๔%
พลังชีวิต: ๐.๑%


ดูรายละเอียด
« ตอบ #4 เมื่อ: ๒๓ พ.ค. ๕๔, ๒๑:๑๗:๒๙ »

โลงศพผีตายโหง



สมัยเด็กผมอยู่ ต.โพนทอง อ.บ้านหมี่ จ.ลพบุรี เชื่อว่ามีชาวพวนอยู่มากที่สุด ชาวบ้านแทบทุกตำบล 10 คนเป็นพวน 8 คน ไทยเวียงกับเชื้อสายจีนอีกอย่างละ 1 คน

"พวน" นะครับ ไม่ใช่ "ลาวพวน" อย่างที่ชอบเรียกกันผิดๆ มาถึงเดี๋ยวนี้

ชาวพวนนับถือทั้งพุทธศาสนากับผีปู่ตา ผีบรรพบุรุษ โดยแยกหิ้งพระต่างหาก ในหมู่บ้านยังมีศาลผีปู่ตา คล้ายๆ ศาลผีตาแฮกในภาคอีสาน ส่วนมากมักจะสร้างไว้ตามเนินโคกหรือจอมปลวกใหญ่ๆ บ้างเรียกว่า "หอบ้าน" ก็มี

ที่ตำบลหินปักจะมีพิธีกรรมเลี้ยงผีปีละครั้ง มีคนสูงอายุทำพิธีเรียกว่า "เจ้าจ้ำ" เชื่อว่าถ้าเซ่นไหว้ดี-ทำพลีถูกต้องครบถ้วน ผีปู่ตาจะมาคุ้มครองให้อยู่เย็นเป็นสุขตลอดไป

ปกติจะมีการเซ่นในวันสิ้นเดือนที่ตรงกับวันพระ โดยจัดอาหารคาวหวานและหมากพลู บุหรี่ แล้วใช้ใบตองห่อเป็นรูปสี่เหลี่ยม นำไปวางไว้ตามทางสามแพร่ง ที่เชื่อตรงกันไม่ว่าไทยหรือพวน คือเป็นทางผีผ่าน บ้างนิยมไปวางไว้ข้างโบสถ์ก็มี...ถือเป็นการแจกอาหารทำทานให้ผีเปรตและผีไม่มีญาติด้วย

พิธีกรรมเกี่ยวกับงานศพก็น่าสนใจนะครับ

เมื่อมีการตายผิดธรรมชาติ เช่น ตายโหง พวกเราต้องฝังศพไว้ก่อน 3 ปีแล้วจึงขุดขึ้นมาเผา เพื่อรอให้วิญญาณไปผุดไปเกิดเสียก่อน ไม่งั้นอาจจะมาเอาชีวิตญาติสนิทมิตรสหายไปอยู่ด้วยก็ได้ อย่าล้อเล่นไปเชียว

ตอนที่หามศพลงจากบ้านแล้ว เจ้าของบ้านจะต้องรีบชักบันไดขึ้นทันที เพราะบ้านส่วนมากปลูกใต้ถุนสูง มีบันไดพาด จะเข้านอนก็ชักบันไดขึ้นเก็บ ไม่ให้พวกขโมยขโจรแอบย่องขึ้นมาได้ง่ายๆ

ถ้าเกี่ยวกับคนตายก็เพื่อป้องกันไม่ให้ผีกลับขึ้นได้อีก...ไปแล้วไปเลย ว่างั้น!

ขนาดนั้นยังไม่ค่อยวางใจ เมื่อเผาศพเสร็จแล้วก็จะนำน้ำส้มป่อยมาสาดบ้าน สาเหตุเพราะต้นส้มป่อยมีหนามมาก ถึงผีจะหาทางขึ้นบ้านได้ก็ไม่กล้าบุกรุกเข้าไปในห้องในหับ เพราะกลัวหนามตำเอานั่นละน่า

ตอนหามศพออกจากบ้านก็ต้องใจหายใจคว่ำอีกแล้วครับ

มีกฎเกณฑ์ที่ทุกคนล้วนรู้ๆ กันอยู่แก่ใจว่า ตอนหามศพไปป่าช้าน่ะ ห้ามวางโลงบนพื้นดินเด็ดขาด ไม่ว่าจะเหน็ดเหนื่อยหรือหิวน้ำหิวกะแช่แทบจะขาดใจก็เถอะเอ้า!

ถ้าทนไม่ไหวจนต้องเปลี่ยนคนหามโลงจริงๆ ก็ต้องไม่วางโลงลงพื้นดิน เพราะเชื่อถือกันฝังหัวว่าจะทำให้ผีมีอิทธิฤทธิ์ เฮี้ยนจัดระดับป่าช้าแตกได้ง่ายๆ

"อย่าพาผีหยุด-อย่าพาผีเซา" นั่นคือความเชื่อกันมาหลายชั่วคนแล้ว!

แต่อุบัติเหตุ หรือสิ่งที่เกิดขึ้นโดยนึกไม่ถึงก็ทำให้เกิดเรื่องสยองขวัญได้ง่ายๆ

ลุงพื้นผัวป้าแย้มเป็นนักขึ้นตาลตัวยงประจำหมู่บ้าน แกทำทั้งน้ำตาลสดและน้ำตาลเมา แถมตัดตาลอ่อนๆ มาเฉาะเปลือกเอาลูกตาลหวานฉ่ำมาแจกเด็กๆ กินเสมอ

กรรมวิธีบนยอดตาลน่ะผมไม่รู้หรอกครับ นอกจากตอนที่แกนั่งขัดสมาธิอยู่โคนต้น ใช้มีดเฉาะลูกตาลมาร้อยเส้นตอก แล้ววางบนใบตอง พวกเด็กๆ ที่รวมทั้งผมชอบล้อมวงกินลูกตาลเฉาะแสนอร่อยปากลิ้น แถมชุ่มชื่นใจอย่าบอกใครเชียว

วันหนึ่งลุงพื้นก็ตกตาลลงมาแหลกเหลว...ผู้คนมาช่วยอุ้มไปสิ้นใจที่บ้านพอดี!

เหตุสยองเกิดซ้ำตอนช่วยกันหามโลงศพลงจากบ้าน ชักบันไดขึ้นเรียบร้อย แต่ก่อนจะถึงวัดก็เกิดเรื่องไม่นึกไม่ฝัน...

นั่นคือ น้าปั่นคนหามโลงด้านหัวเกิดเดินสะดุดท่าไหนไม่รู้ล้มลงไปนั่งหน้าซีดเซียว โลงผีหล่นโครมลงมาท่ามกลาง ความตะลึงพรึงเพริดของทุกคน เดชะบุญที่โลงไม่แตกจนเห็นภาพอุจาดตาของศพในโลง...แต่คนอื่นๆ ล้วนแต่หน้าตาซีดเผือดเป็นไก่ต้มไปตามๆ กัน

น้าลือเป็นคนหามโลงแทนน้าปั่น...ตกค่ำก็ฟังสวด นั่งๆ นอนๆ เป็นเพื่อนผีหรือ "เฝ้าผี" กันตลอดเวลา...สะดุ้งผวากันทุกคนเพราะได้ยินเสียงเคาะโลงโดยทั่วหน้า

คืนแรกนึกว่าลุงพื้นจะฟื้นขึ้นมา แต่ก็พบร่างศพสงบนิ่งในท่าเดิม ปิดโลงได้ไม่นานก็เกิดเสียงกุกกัก ตามด้วยเสียงเคาะโลงอีกแล้ว ได้ยินถนัดทุกคนจนนั่งสะดุ้งเป็นกุ้งเต้นไปตามๆ กัน...จนกระทั่งฝังศพลุงพื้นแล้วเรื่องสยดสยองจึงเงียบไป!


ที่มา
http://www.tlcthai.com/webboard/view_topic.php?table_id=1&cate_id=68&post_id=104592
สมาชิกที่ให้การขอบคุณ: saken6009, โบตั๋นสีขาว, touch_navara, berm, vill, กระเบนท้องน้ำ, ปุญฺญานุสฺสติ(สิบทัศน์)

แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
arada
ฉัฏฐะ
ลำดับสมาชิก: ๔๕๒๒

เวลาที่อยู่ในระบบ:
๖ วัน, ๑๐ ชั่วโมง ๔๒ นาที

เรียนๆ รักๆ ปากกาถูกลัก ไม่พักเรียน

**
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: ๑๑๑๑

ระบบการขอบคุณ
  ขอบคุณแล้ว: ๓๗๕๗
  รับขอบคุณ: ๓๖๘๐



จังหวัด: สงขลา
ประเทศ: ไทย


ระดับความสามารถ: ๒๗
ประสบการณ์: ๗%
พลังชีวิต: ๐.๑%

nuk_b@hotmail.com
ดูรายละเอียด
« ตอบ #5 เมื่อ: ๒๓ พ.ค. ๕๔, ๒๓:๒๖:๓๗ »

ขอบคุณมากครับแต่ละเรื่องอ่านแร้วขนลุกเลย
สมาชิกที่ให้การขอบคุณ: ทรงกลด, saken6009, กระเบนท้องน้ำ, ปุญฺญานุสฺสติ(สิบทัศน์)

แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า

           ธรณีนี่นี้             เป็นพยาน   

เราก็ศิษย์มีอาจารย์    หนึ่งบ้าง

เราผิดท่านประหาร     เราชอบ

เรา บ่ ผิดท่านมล้าง    ดาบนั้นคืนสนอง
saken6009
นวมะ
ลำดับสมาชิก: ๗๗๘๙

เวลาที่อยู่ในระบบ:
๕๑ วัน, ๖ ชั่วโมง ๓๐ นาที

อย่ากลัวคนจะมาตำหนิ แต่จงกลัวว่าตัวเองจะทำผิด อย่ากลัวที่จะรับรู้ความบกพร่องของตน แต่จงกลัวว่าตนจะเป็นคนที่ดีได้ไม่จริง

*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: ๘๙๓

ระบบการขอบคุณ
  ขอบคุณแล้ว: ๖๔๑๔๙
  รับขอบคุณ: ๘๒๘๖


ชีวิตของข้า เชื่อมั่นศรัทธา หลวงพ่อเปิ่น องค์เดียว


จังหวัด: นครปฐม
ประเทศ: ไทย


ระดับความสามารถ: ๒๔
ประสบการณ์: ๒๖%
พลังชีวิต: ๐%


ดูรายละเอียด
« ตอบ #6 เมื่อ: ๒๔ พ.ค. ๕๔, ๐๐:๐๖:๒๐ »

หลากหลาย ผี-วิญญาณ ตามที่ต่างๆ 25; 25;
                                     
อ่านไปอ่านมา บรรยากาศคืนนี้ไม่ต้องไปเข้าห้องน้ำละครับ เริ่มวังเวง วิเวก แปลกๆ
 
ขอขอบคุณท่าน ทรงกลด ที่นำเรื่องผี-วิญญาณมาให้พี่น้องศิษย์วัดบางพระได้อ่านครับ  

ติดตามอยู่ครับ อ่านแล้วเพลินดีมากๆครับ และ ได้ความวังเวงแถมมาครับผม
   
(ขออนุญาตเข้ามาอ่าน ขอบคุณมากครับ)
   
 
สมาชิกที่ให้การขอบคุณ: โบตั๋นสีขาว, ทรงกลด, กระเบนท้องน้ำ, ปุญฺญานุสฺสติ(สิบทัศน์)

แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า

กราบขอบารมีหลวงพ่อเปิ่น คุ้มครองศิษย์ทุกๆท่าน ให้แคล้วคลาด ปลอดภัยจากอันตรายทั้งปวง สาธุ สาธุ
an99
ปัญจมะ
ลำดับสมาชิก: ๑๑๗๔๕

เวลาที่อยู่ในระบบ:
๓ วัน, ๑๑ ชั่วโมง ๕ นาที

*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: ๔๗

ระบบการขอบคุณ
  ขอบคุณแล้ว:
  รับขอบคุณ: ๒๑๑



ระดับความสามารถ: ๕
ประสบการณ์: ๕๓%
พลังชีวิต: ๐%


ดูรายละเอียด
« ตอบ #7 เมื่อ: ๒๔ พ.ค. ๕๔, ๐๙:๓๒:๐๙ »

น่ากลัวทุกเรื่อยเลยอ่ะ........
สมาชิกที่ให้การขอบคุณ: saken6009, ทรงกลด, กระเบนท้องน้ำ, ปุญฺญานุสฺสติ(สิบทัศน์)

แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
tung
ปัญจมะ
ลำดับสมาชิก: ๑๐๒๖๓

เวลาที่อยู่ในระบบ:
๑ วัน, ๘ ชั่วโมง ๕๐ นาที

*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: ๑๐๔

ระบบการขอบคุณ
  ขอบคุณแล้ว: ๘๑
  รับขอบคุณ: ๒๙๖


...ศรัทธาจึงแสวงหา...


จังหวัด: ระยอง
ประเทศ: ไทย


ระดับความสามารถ: ๘
ประสบการณ์: ๒๓%
พลังชีวิต: ๐%


ดูรายละเอียด
« ตอบ #8 เมื่อ: ๒๔ พ.ค. ๕๔, ๑๒:๓๘:๐๘ »

-ขอบคุณนะครับผมชอบอ่าน น่ากลัวทุกเรื่องเลย
หามาให้อ่านอีกนะครับ เป็นกำลังใจให้ครับ
สมาชิกที่ให้การขอบคุณ: saken6009, ทรงกลด, กระเบนท้องน้ำ, ปุญฺญานุสฺสติ(สิบทัศน์)

แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
vill
ปัญจมะ
ลำดับสมาชิก: ๑๑๓๖๐

เวลาที่อยู่ในระบบ:
๒ วัน, ๑ ชั่วโมง ๔ นาที

*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: ๔๒

ระบบการขอบคุณ
  ขอบคุณแล้ว: ๑๔๔๗
  รับขอบคุณ: ๑๓๐



ระดับความสามารถ: ๕
ประสบการณ์: ๒๔%
พลังชีวิต: ๐%


ดูรายละเอียด
« ตอบ #9 เมื่อ: ๒๔ พ.ค. ๕๔, ๑๓:๑๗:๑๓ »

     ขอขอบคุณทุกเรื่องที่นำมาเล่า  น่ากลัวทุกเรื่องเลยครับ
สมาชิกที่ให้การขอบคุณ: saken6009, ทรงกลด, กระเบนท้องน้ำ, ปุญฺญานุสฺสติ(สิบทัศน์)

แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
โบตั๋นสีขาว
ฉัฏฐะ
ลำดับสมาชิก: ๖๘๔๙

เวลาที่อยู่ในระบบ:
๗ วัน, ๑๙ ชั่วโมง ๕๒ นาที

ไม้คดใช้ทำขอ เหล็กงอใช้ทำเคียว แต่คนคดเคี้ยวใช้ทำอะไรไม่ได้เลย

**
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: ๑๔๖

ระบบการขอบคุณ
  ขอบคุณแล้ว: ๗๕๗๒
  รับขอบคุณ: ๙๓๕


จะสูงจะต่ำอยู่ที่เราทำตัวจะดีจะชั่วอยู่ที่ตัวเราทำ


จังหวัด: นครปฐม
ประเทศ: ไทย


ระดับความสามารถ: ๙
ประสบการณ์: ๗๖%
พลังชีวิต: ๐%


ดูรายละเอียด
« ตอบ #10 เมื่อ: ๒๔ พ.ค. ๕๔, ๑๓:๔๔:๑๐ »

ขอบคุณมากคะ สำหรับเรื่อง ผี - วิญญาณ อ่านแล้วเพลินแต่น่ากลัวมากคะ
สมาชิกที่ให้การขอบคุณ: saken6009, ทรงกลด, กระเบนท้องน้ำ, ปุญฺญานุสฺสติ(สิบทัศน์)

แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า

เคารพ กตัญญู บูชา หลวงพ่อเปิ่น ฐิตคุโณ ทั้งครอบครัวคะ
aehjomthong
สัตตมะ
ลำดับสมาชิก: ๒๔๖๖

เวลาที่อยู่ในระบบ:
๑๑ วัน, ๒๓ ชั่วโมง ๔๔ นาที

***
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: ๘๔๔

ระบบการขอบคุณ
  ขอบคุณแล้ว: ๗๙๕๔
  รับขอบคุณ: ๕๐๓๖



จังหวัด: กรุงเทพมหานคร
ประเทศ: ไทย


ระดับความสามารถ: ๒๓
ประสบการณ์: ๕๘%
พลังชีวิต: ๐.๑%


ดูรายละเอียด อีเมล์
« ตอบ #11 เมื่อ: ๒๕ พ.ค. ๕๔, ๐๙:๕๐:๑๓ »

ขอบคุณครับ
สมาชิกที่ให้การขอบคุณ: saken6009, ทรงกลด, ปุญฺญานุสฺสติ(สิบทัศน์)

แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
หน้า: []   ขึ้นบน
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

MySQL | XHTML | PHP | CSS! | Bp.Or.Th

SMF 1.1.21.|Simple Machines.|SiamNakhon.com.