กาลครั้งหนึ่ง ยังไม่นานเท่าไหร่นัก ยังมีพระมหาอยู่รูปหนึ่ง เรียนจบดอกเตอร์มาหมาดๆ  เดินทางกลับมาเยี่ยมโยมที่บ้านเกิด  ทางที่จะไปหมุ่บ้านนั้นจะต้องข้ามแม่นำไหญ่ จึงได้ขออาศัยเรือข้ามน้ำไปกับชายหาปลาที่แก่ชราเช่อๆช่าๆท่าทางไร้การศึกษา  พอลงไปนั่งบนเรือท่านมหาก็ชวนชายชราคุยเรื่องต่างๆพร้อมกันนั้นก็ได้อวดความรุ้ที่ตนได้เรียนมาไห้ชายชราฟัง และได้พูดถึงน้ำที่ตนเองกำลังนั่งเรือผ่านว่า ไนโลกนี้น้ำเยอะกว่าแผ่นดินมากนะ มีทั้งทะเลอันดามัน อ่าวไทย ทะเลจีนไต้ ทะเลแดงอีกมากมายหลายที่  แต่ละแห่งก็ลึกต่างกัน  และมีปลาอาศัยอยู่มากมายหลายชนิดทั้งปลาน้ำตื้น และน้ำลึก ปลาแต่ละแห่งก็แตกต่างกันนะเคยรู้มั๊ย  ชายชราตอบว่า ผมไม่เคยรู้เรื่องของทะเลและปลาทะเลเลย ผมรู้แถวนี้ที่ไหนปลาชุม  ท่านมหาพูดต่อไปอีกว่า  ปลาน้ำจืดก็เช่นกันนะ ถ้าน้ำลึกปลาตัวไหญ่จะอาศัยอยู่ ปลาตัวเล็กส่วนไหญ่จะอาศัยน้ำตื้นอาศัยอยู่นะ  ชายชราถามว่า  จริงหรือครับท่าน  จริงชิท่านมหาสำทับอีกครั้ง ไนขณะนั้นเองได้เกิดพายุฝนอยางหนักเรือที่ทั้ง2นั่งมาได้เกิดชนเข้ากับโขลดหินไหญ่เรือแตกอับปลางลง  ชายชราได้ถามท่านมหาว่า  ท่านมหาครับท่านว่ายน้ำเป็นไหม  ท่านมหาตอบว่า ไม่เป็น  งั้นผมไปก่อนนะ ชายชราร้องบอก ช่วยเราด้วยชิมหาร้องวิงวอน  ชายชราร้องบอกว่า  ถ้าผมช่วยท่านก็คงจะจมน้ำตายทั้ง2คนแน่ๆ  ผมถึงฝั่งแล้วผมจะบอกคนมาช่วยนะ

กว่าที่ชาวบ้านจะมาช่วยท่านมหาได้ ท่านก็จมน้ำตายเสียแล้ว  อนิจจา  ความรู้ที่ท่านร่ำเรียนมาไม่ได้ช่วยอะไรท่านเลยไนเวลาที่ท่านประสบกับปัญหาไนชีวิต ส่วนชายชราท่าทางเช่อช่านั้นได้ไช้ประสบการและความคุ้นเคยกับน้ำสามารถว่ายเข้าฝั่งอย่างปลอดภัย   เรื่องนี้สอนไห้รุ้ว่าอย่างไรควรจะชัดเจนไนตัวของมันเองแล้วนะครับ

ครับ บางคนคิดว่าตัวเองรุ้ทุกอย่าง แต่ก็ไม่เสมอไปหรอกครับ โลกนี้มีอะไรให้เรียนรู้อีกมากมาย...

...ของบางอย่างสิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น สิบตาเห็นไม่เท่าลงมือทำ...

...เรียนรู้ให้รู้ชัดรู้จริง แล้วลงมือทำ ด้วยครับ...


...ประสบการณ์เกิดขึ้นจากตัวเอง ไม่ใช่คนอื่นเล่ามา...

ขอบคุณสำหรับข้อมูลครับ

ทฤษฎี ไม่ได้ช่วยให้เราเป็นคนเก่งได้หากไม่ลงมือปฏิบัติเลยสักครั้ง